Hang het op kantoor of op de koelkast
This blog is a collection of my ideas and believes on things I do and observe in organizations where I work. I would like to share these ideas with you and hope to get your reaction on it.
Monday, March 30, 2020
Wednesday, September 23, 2015
Evalueren om te Evolueren
In de voorbije maanden werd er heel wat gediscussieerd over de zin en onzin van evaluatiegesprekken. Deze discussie werd vooral op gang getrokken toen KPMG besliste om te stoppen met deze gesprekken. Nu heb ik alle begrip voor hun mening, maar moeten ze ook eerlijk zijn en bekennen dat KPMG een heel specifieke organisatie is. Zo werken ze enkel met hoog opgeleiden, kennen ze een sterke interne competitieve cultuur en werken de meeste mensen niet op kantoor, maar bij klanten.
Bij mijn weten vormen medewerkers nog altijd het waardevolste element om te komen tot tevreden klanten en dus ook bestaansrecht in de toekomst. Medewerkers hebben recht op goede feedback, zodat ze bevestigd worden in wat ze goed doen en weten waar ze nog kunnen groeien.
Feedbackgesprekken zijn waardevol, op voorwaarde dat ze op een goede, constructieve manier gebeuren zodat organisaties en hun medewerkers sterker naar elkaar toe kunnen groeien. Ze bieden de mogelijkheid om te spreken over toekomstperspectieven, groeikansen, opleidingen, ...
In de korte film hieronder heb ik mijn visie over deze gesprekken alvast toegevoegd.
Bij mijn weten vormen medewerkers nog altijd het waardevolste element om te komen tot tevreden klanten en dus ook bestaansrecht in de toekomst. Medewerkers hebben recht op goede feedback, zodat ze bevestigd worden in wat ze goed doen en weten waar ze nog kunnen groeien.
Feedbackgesprekken zijn waardevol, op voorwaarde dat ze op een goede, constructieve manier gebeuren zodat organisaties en hun medewerkers sterker naar elkaar toe kunnen groeien. Ze bieden de mogelijkheid om te spreken over toekomstperspectieven, groeikansen, opleidingen, ...
In de korte film hieronder heb ik mijn visie over deze gesprekken alvast toegevoegd.
Sunday, July 26, 2015
Wednesday, July 22, 2015
Over doelen en zingeving
Vandaag waren we met de kids op het strand. Bij elke stranduitstap hoort uiteraard een heel sterke doelstelling : een zandkasteel bouwen dat ondanks de getijdewerking de zee kan weerstaan. Samen met de kids ging ik enthousiast aan de slag om ons doel te bereiken, zelfs al wisten we diep van binnen dat we het nooit zouden halen van de zee. De berg werd wel meer dan een meter hoog en om hem extra te verdedigen tegen de beukende golven bouwden we een extra golfbreker voor onze berg.
Toen de zee onze berg naderde gingen de kids op de berg staan en keken ze toe hoe de golven het harde werk van een hele dag teniet deed. De berg brokkelde beetje bij beetje af, maar het gejoel en gelach van de kinderen werd er niet minder om.
Toen het laatste stukje berg ten prooi was gevallen aan de golven blikten we terug op een fantastische dag. We hadden ons doel niet bereikt, maar we zijn vast besloten om morgen met nog meer enthousiasme een nog grotere berg te bouwen die dit keer wel de golven kan weerstaan.
Hadden we dat kinderlijk enthousiasme maar meer behouden, zodat we ook in ons werk elke dag opnieuw voor de droom-doelen zouden gaan. Aaah, ik hou zo van dat enthousiasme... Geen KPI's, geen dwingende doelen, gewoon samen plezier hebben in de mogelijkheid dat een gek idee werkelijkheid wordt...
Toen de zee onze berg naderde gingen de kids op de berg staan en keken ze toe hoe de golven het harde werk van een hele dag teniet deed. De berg brokkelde beetje bij beetje af, maar het gejoel en gelach van de kinderen werd er niet minder om.
Toen het laatste stukje berg ten prooi was gevallen aan de golven blikten we terug op een fantastische dag. We hadden ons doel niet bereikt, maar we zijn vast besloten om morgen met nog meer enthousiasme een nog grotere berg te bouwen die dit keer wel de golven kan weerstaan.
Hadden we dat kinderlijk enthousiasme maar meer behouden, zodat we ook in ons werk elke dag opnieuw voor de droom-doelen zouden gaan. Aaah, ik hou zo van dat enthousiasme... Geen KPI's, geen dwingende doelen, gewoon samen plezier hebben in de mogelijkheid dat een gek idee werkelijkheid wordt...
Tuesday, June 16, 2015
Vierkante watermeloenen ; Doorgedreven innovatie
Onlangs kwam ik op slideshare een presentatie tegen rond innovatie waarin men sprak over vierkante watermeloenen. Uiteraard dacht ik net als jij : "what the f..., wat is daar nu weer het nut van?" Mijn nieuwsgierige gedachten dwongen me echter om toch even te googlen naar dit eigenaardig fenomeen en ik kwam al snel te weten dat het (uiteraard hoe kan het ook anders) een nieuw ding is uit ... Japan.
Japanners staan in het algemeen wel bekend als een innovatief volk en bij sommige uitvindingen krabben we (terecht) in Europa in ons haar en denken "die hebben ook te veel tijd". Toen ik echter verder las over deze uitvinding blijkt dat er 2 goede redenen zijn die geleid hebben tot deze uitvinding :- vierkante meloenen stapelen bij transport veel beter dan hun ronde broeders
- vierkante meloenen nemen in kleine Japanse frigo's in kleine appartementen veel minder plaats in.
Deze argumenten klinken me logisch in de oren en nu begrijp ik ook beter waarom die gekke Japanners een doosje bouwden om meloenen in te kweken tot grote dobbelstenen.
De les die ik hieruit leer en met jullie wil delen is : blijf nieuwsgierig. Misschien stapt morgen iemand op je af met een heel gek idee. Voordat je dit idee afschiet, luister naar die persoon. Hij heeft misschien met zijn uitvinding een oplossing voor een probleem waar je nog niet bij stilstond, maar waarvan je achteraf wel zegt "puik!".
Innovatie zit hem soms in gekke ideeën. Toen Columbus besliste om met zijn boot naar de andere kant van de wereld te varen (toen was de aarde nog plat volgens velen) verklaarde men hem ook gek. Vandaag meer dan 500 jaar na zijn gekke idee wordt hij nog altijd als één van de grootste ontdekkingsreizigers ooit genoemd.
Durf te innoveren! Durf met je boot af de platte aarde te varen! Durf een vierkante meloen te maken! De meeste innovaties starten bij een heel gek idee waarvan iedereen zegt "je bent gek"
Tuesday, May 26, 2015
De 2 perfecte mensen
Veel leidinggevenden en organisaties dromen van het perfecte team. Een team waar elk individu zich elke dag geeft, waar elk individu top-competent is en weet wat we van hen verwachten. Het is de persoon die kan samenwerken en klanten kan aanspreken waardoor zij keer op keer met een gelukzalig gevoel de rekening betalen. Helaas blijft het voor de meeste leidinggevenden en organisaties vaak bij dromen. En als ze eerlijk naar zichzelf kijken, moeten ze vaststellen dat ook zij tekortkomingen hebben.
Het vergt een gezonde portie zelfkennis om de eigen tekortkomingen te willen zien en het vergt nog meer moed en doorzetting om deze tekortkomingen te verbeteren.
Regelmatig kom ik leidinggevenden met goede coaching-bedoelingen tegen die getracht hebben een medewerker inzichten te bieden in de tekortkomingen (en sterktes), maar waarbij medewerkers meteen in de tegenaanval gaan en hun leidinggevende overtuigen van hun ongelijk (want ik doe toch niets verkeerd zeker ???). Uiteraard is dat een op zijn minst gezegd jammerlijke reactie. Immers enkel zij die openstaan voor feedback kunnen leren uit hun fouten en kunnen vlot groeien. En tekortkomingen (of imperfecties) hebben we allemaal.
Persoonlijk ken ik maar 2 echt perfecte mensen. De eerste is (of eerder gezegd "was") Superman. Hij kon echt alles, maar sinds hij af zijn paard viel ging het bergafwaarts met hem en intussen is hij naar de eeuwige jachtvelden vertrokken.
De andere perfecte mens is niemand minder dan Bob De Bouwer. Hij is altijd goed gezind, kan de meest onmogelijke zaken realiseren, brengt teams samen, ... echt de perfectie zelve. Het enige dat we ervan kunnen zeggen is dat hij geen mens is van vlees en bloed, maar een stripfiguur.
En voor de rest is er bij iedereen wel een hoekje af, wat ons dan weer kleurrijk en interessant maakt.
Het is dus belangrijk om te beseffen dat we niet perfect zijn en dat we allemaal onze tekortkomingen hebben. Niemand is perfect. Dit betekent niet dat we geen kwaliteiten kunnen hebben en dat we geen goede professionals kunnen zijn. Neen, het betekent gewoon dat we steeds nog verder kunnen groeien. Ik geloof sterk in het potentieel van iedereen, op voorwaarde dat hij zijn tekortkomingen wilt zien en zich openstelt voor feedback om van daaruit te leren en verder te groeien als professional en als mens.
En wat Bob De Bouwer betreft, onlangs vertelde iemand me dat Bob niet altijd 100% in orde is met veiligheid. Tot zover de laatste perfecte mens.
Het vergt een gezonde portie zelfkennis om de eigen tekortkomingen te willen zien en het vergt nog meer moed en doorzetting om deze tekortkomingen te verbeteren.
Regelmatig kom ik leidinggevenden met goede coaching-bedoelingen tegen die getracht hebben een medewerker inzichten te bieden in de tekortkomingen (en sterktes), maar waarbij medewerkers meteen in de tegenaanval gaan en hun leidinggevende overtuigen van hun ongelijk (want ik doe toch niets verkeerd zeker ???). Uiteraard is dat een op zijn minst gezegd jammerlijke reactie. Immers enkel zij die openstaan voor feedback kunnen leren uit hun fouten en kunnen vlot groeien. En tekortkomingen (of imperfecties) hebben we allemaal.
Persoonlijk ken ik maar 2 echt perfecte mensen. De eerste is (of eerder gezegd "was") Superman. Hij kon echt alles, maar sinds hij af zijn paard viel ging het bergafwaarts met hem en intussen is hij naar de eeuwige jachtvelden vertrokken.
De andere perfecte mens is niemand minder dan Bob De Bouwer. Hij is altijd goed gezind, kan de meest onmogelijke zaken realiseren, brengt teams samen, ... echt de perfectie zelve. Het enige dat we ervan kunnen zeggen is dat hij geen mens is van vlees en bloed, maar een stripfiguur.
En voor de rest is er bij iedereen wel een hoekje af, wat ons dan weer kleurrijk en interessant maakt.
Het is dus belangrijk om te beseffen dat we niet perfect zijn en dat we allemaal onze tekortkomingen hebben. Niemand is perfect. Dit betekent niet dat we geen kwaliteiten kunnen hebben en dat we geen goede professionals kunnen zijn. Neen, het betekent gewoon dat we steeds nog verder kunnen groeien. Ik geloof sterk in het potentieel van iedereen, op voorwaarde dat hij zijn tekortkomingen wilt zien en zich openstelt voor feedback om van daaruit te leren en verder te groeien als professional en als mens.
En wat Bob De Bouwer betreft, onlangs vertelde iemand me dat Bob niet altijd 100% in orde is met veiligheid. Tot zover de laatste perfecte mens.
Subscribe to:
Posts (Atom)







